loader

Nebulizatory ultradźwiękowe – wady i zalety

Inhalatory ultradźwiękowe są urządzeniami, w których rolę nebulizatora spełnia komora główna inhalatora. Aparaty te wytwarzają monodypersyjne cząstki aerozolu rzędu <5μm z szybkością w zakresie 1–2 ml/min. Pracują cicho, nie oziębiają wdychanego aerozolu i nie wymagają dużej objętości początkowej roztworu (zalecana objętość w tych urządzeniach wynosi 2,5 ml) (1, 2).

 

Głównym elementem tych urządzeń jest generator drgań ultradźwiękowych (o częstotliwości 1–2 MHz), który najczęściej jest wykonany z tytanianu baru, kwarcu lub materiału ceramicznego. Wytworzone i skupione w ognisko fale ultradźwiękowe powodują tzw. fontanny akustyczne. Jeżeli energia ultradźwiękowa jest dostatecznie duża, to z zewnętrznej powierzchni fontanny odrywają się cząstki leku i tworzą aerozol. Te okresowe drgania charakteryzuje odpowiednia częstotliwość, amplituda i intensywność, co odpowiada energii przekazywanej na jednostkę powierzchni. Dokładny mechanizm działania systemu nebulizatora ultradźwiękowego nie został jak do tej pory w pełni opisany  w literaturze naukowej oraz dobrze zrozumiany (1, 2, 3).

Nebulizatory ultradźwiękowe – zalety:

  • nie wymaga od chorego koordynacji wdechu z uwolnieniem dawki leku,
  • możliwość podawania dużych dawek leków,
  • możliwość modyfikacji dawki,
  • brak uwalniania freonów,
  • mała przestrzeń martwa,
  • ciche,
  • małe i przenośne,
  • szybsza podaż leku niż z nebulizatora dyszowego (2).

Nebulizatory ultradźwiękowe – wady:

  • drogie,
  • konieczność elektrycznego źródła zasilania (gniazdko ścienne lub baterie),
  • możliwość skażenia,
  • nie stosowane do produkcji aerozolu z zawiesin substancji,
  • możliwość degradacji leku,
  • możliwość podrażnienia dróg oddechowych przez niektóre leki (2).

Starsze modele nebulizatorów ultradźwiękowych są niezwykle kosztowne, a także bardzo awaryjne, co podnosi koszt ich eksploatacji. W porównaniu z nowoczesnymi urządzeniami, które wykorzystują do swojego działania ultradźwięki, takimi jak nebulizator membranowy typu MESH, nebulizatory ultradźwiękowe uważa się za urządzenia o stosunkowo niskiej wydajności. Dodatkowo, zastosowanie omawianego typu nebulizatorów jest znacząco ograniczone dla leków stosowanych w formie zawiesin, liposomów oraz roztworów o zwiększonej lepkości z uwagi na ich nieefektywność.

 

Inhalacja przy wykorzystaniu ultradźwięków jest szczególnie polecana dla większości mukolityków, antybiotyków i roztworu chlorku sodu. Istnieją pewne zastrzeżenia dotyczące podawania w tym typie urządzenia wszystkich leków, ponieważ udowodniono, że niektóre z nich mogą pod wpływem ultradźwięków ulec rozkładowi, a nawet powodować skurcz oskrzeli. To ograniczone zastosowanie nebulizatorów ultradźwiękowych dotyczy przede wszystkich związków o budowie steroidowej, tj. budezonid i bursztynian hydrokortyzonu, a także niektórych antybiotyków i dornazy (2, 4).

 

Przypisy:

  1. Dugernier J, Ehrmann S, Sottiaux T, et al. Aerosol delivery during invasive mechanical ventilation: a systematic review. Critical Care 2017;21.
  2. Karolewicz B, Pluta J, Haznar D. Nebulizacja jako metoda podawania leków. Farmacja Polska. 2009;65(4):291-304.
  3. Dolovich MB, Dhand R. Aerosol drug delivery: developments in device design and clinical use. Lancet 2011;377(9770):1032-45.
  4. McCallion ONM, Taylor KMG, Bridges PA, et al. Jet nebulisers for pulmonary drug delivery. International Journal of Pharmaceutics 1996;130(1):1-11.

Skontaktuj się z nami

Masz pytania dotyczące chorób układu oddechowego? Nasi eksperci chętnie Ci pomogą. Od teraz kontakt ze specjalistą jest jeszcze łatwiejszy! Nasz konsultant Healthin jest zawsze przy Tobie. Otrzymuj fachowe odpowiedzi na nurtujące Cię pytania gdziekolwiek jesteś!

Skontaktuj się